ای تو جان جان جانم چون ز من پنهان شدی

ای تو جان صد گلستان از سمن پنهان شدی

چون فلک از توست روشن پس تو را محجوب چیست

چونک تن از توست زنده چون ز تن پنهان شدی

از کمال غیرت حق وز جمال حسن خویش