آن چنان پنهان شدی ای آشکار جان ها

چونک سلطان خطایی وز ختن پنهان شدی

گر ز ما پنهان شوی وز هر دو عالم چه عجب

ای مه بی خویشتن کز خویشتن پنهان شدی

تا ز بس پنهانی از پنهان شدن پنهان شدی

شمس تبریزی به چاهی رفته ای چون یوسفی

ای تو آب زندگی چون از رسن پنهان شدی