رو تو در بیمارخانه عاشقی تا بنگری

عقل را خفته بگیرد دزددش یکتاییی

پیش از این سودا دل و جان عاقل رای خودند

بعد از آن غرقاب کی باشد تو را خودراییی

هر طرف دیوانه جانی هر سوی شیداییی

دوش دیدم عشق را می کرد از خون سرشک

بر سر بام دلم از هجر خون انداییی