ور تو خود را از بد او کور و کر سازی دمی

و آنک نفی محض باشد گر چه اثباتی کنی

آنک او رد دل است از بددرونی های خویش

گر نفاقی پیشش آری یا که طاماتی کنی

مدح سر زشت او یا ترک زلاتی کنی

آن تکلف چند باشد آخر آن زشتی او

بر سر آید تا تو بگریزی و هیهاتی کنی