مدح سر زشت او یا ترک زلاتی کنی

آنک او رد دل است از بددرونی های خویش

گر نفاقی پیشش آری یا که طاماتی کنی

ور تو خود را از بد او کور و کر سازی دمی

آن تکلف چند باشد آخر آن زشتی او

بر سر آید تا تو بگریزی و هیهاتی کنی

او به صحبت ها نشاید دور دارش ای حکیم