آن تکلف چند باشد آخر آن زشتی او

گر نفاقی پیشش آری یا که طاماتی کنی

ور تو خود را از بد او کور و کر سازی دمی

مدح سر زشت او یا ترک زلاتی کنی

بر سر آید تا تو بگریزی و هیهاتی کنی

او به صحبت ها نشاید دور دارش ای حکیم

جز که در رنجش قضاگو دفع حاجاتی کنی