تا چه می بینند جان ها هر دمی در روی تو

عالم دل را کند اندر صفا نورانیی

دم به دم خط می دهد جان ها که ما بنده توایم

ای سراسر بندگی عشق تو سلطانیی

وز چه باشد هر زمانیشان چنین رقصانیی

از چه هر شب پاسبان بام عشق تو شوند

وز چه هر روزی بودشان بر درت دربانیی