ای گشاده قلعه های جان به چشم آتشین

عقل و شرم و فهم و تقوا دانش و فرزانگی

من ز شمع عشق او نان پاره ای می خواستم

گفت بنویسید توقیعش پی پروانگی

ای هزاران صف دریده عشقت از مردانگی

ای خداوند شمس دین صد گنج خاک است پیش تو

تا چه باشد عاشق بیچاره ای یک دانگی