برهان خویش از این ده که تو زان شهر کلانی

چه بود طبع و رموزش به یکی شعله بسوزش

به یکی تیر بدوزش که بسی سخته کمانی

هله بر قوس بنه زه ز کمینگاه برون جه

چو همه خانه دل را بگرفت آتش بالا

بود اظهار زبانه به از اظهار زبانی