چو ز شهر تو برفتم به وداعیم ندیدی

چو به شهر تو رسیدم تو ز من گوشه گزیدی

تو اگر لطف گزینی و اگر بر سر کینی

همه آسایش جانی همه آرایش عیدی

سبب غیرت توست آنک نهانی و اگر نی