تو یکی شهر بزرگی نه یکی بلکه هزاری

تو ز هر ذره وجودت بشنو ناله و زاری

همه اجزات خموشند ز تو اسرار نیوشند

همه روزی بخروشند که بیا تا تو چه داری

تویی دریای مخلد که در او ماهی بی حد