غلطی جان غلطی جان همه خود را بمرنجان

نه عدم بود من و ما که بدادی من و مایی

ز من و ماست که جانی بگشاده ست دکانی

و اگر نه به چه بازو کشد او قوس خدایی

نه مسیحی که به افسون به دمی چشم گشایی

به سحرگاه و مشارق که شود تیره رخ مه

کی بود نیم چراغی که کند نورفزایی