که تو خورشیدشمایل به سر بام برآیی

مثل ذره روزن همگان گشته هوایی

همه ذرات پریشان ز تو کالیوه و شادان

همه دستک زن و گویان که تو در خانه مایی

همه در نور نهفته همه در لطف تو خفته