به دل طور درآید ز حجر نور برآید

ز زمین نیست نباتش که سمایی است سمایی

ببرد بو خبر آن کس که بود جان مقدس

نبود مرده که کرکس کندش مرده ربایی

چو شود موسی عمران ارنی گو به سقایی

می لعل رمضانی ز قدح های نهانی

که به هر جات بگیرد تو ندانی که کجایی