بخرام شمس تبریز که تو کیمیای حقی

تو به لب چه شهد بخشی چو زبان ما درآیی

به جهان ملک تویی بس نکشد کمان تو کس

بپرم چو تیر اگر تو به کمان ما درآیی

همه مس ما شود زر چو به کان ما درآیی