قدحی دو چون بخوردی خوش و شیرگیر گردی

که ندا کند شرابش که کجاست تلخکامی

چه بود حیات بی او هوسی و چارمیخی

چه بود به پیش او جان دغلی کمین غلامی

به دماغ تو فرستد شه و شیر ما پیامی

خنک آن دلی که در وی بنهاد بخت تختی

خنک آن سری که در وی می ما نهاد کامی