به امید کیسه تو که خلاصه وفایی

مه و مهر یار ما شد به امید تو خدا شد

که زهی امید زفتی که زند در خدایی

همه مال و دل بداده سر کیسه برگشاده

همه را دکان شکسته ره خواب و خور ببسته

به امید آن نشسته که ز گوشه ای درآیی

به امید کس چه باشی که تویی امید عالم