به دو چشم شوخ مستت که طرب بزاد از وی

که اگر به عقل بودی شکافدی ز شادی

قدحی به من بدادی که همی زنم دو دستک

که به یک قدح برستم ز هزار بی مرادی

که تو روح اولینی و ز هیچ کس نزادی