به سمن بگفت سوسن به دو چشم راست روشن

گل و لاله جام بر کف که هلا بیا چه داری

گل و لاله ها چو دام اند و نظاره گر چو صیدی

که شکوفه ها چو دام و همه میوه ها شکاری

که گذاشت خاک خاکی و گذاشت خار خاری

صنما چه رنگ رنگی ز شراب لطف دنگی

بر شاه عذرت این بس که خوشی و خوش عذاری