چو وفا کند چه یابد ز رحیق آن اوانی

ز شراب جان پذیرش سگ کهف شیرگیرش

که به گرد غار مستان نکند بجز شبانی

چو سگی چنین ز خود شد تو ببین که شیر شرزه

تبریز مشرقی شد به طلوع شمس دینی

که از او رسد شرارت به کواکب معانی