ز گلت سمن فنا شد همه مکر و فن فنا شد

دو هزار موج خیزد تو چنین شکر چرایی

چو دو زلف توست طوقم ز شراب توست شوقم

بنگر که در چه ذوقم تو چنین شکر چرایی

من و صد چو من فنا شد تو چنین شکر چرایی