کم زنم تا نکند کس طمع انبازی

بدگمان باشد عاشق تو از این ها دوری

همه لطفی و ز سر لطف دگر آغازی

همچو نایم ز لبت می چشم و می نالم

نای اگر ناله کند لیک از او بوی لبت

برسد سوی دماغ و بکند غمازی

تو که می ناله کنی گر نه پی طراری است