بمترسان دل خود را تو به تهدید خسان

کفر باشد که از این سو و از آن سو نگری

گر تو چون پشه به هر باد پراکنده شوی

پس نشاید که تو خود را ز همایان شمری

که نشاید که خسان را به یکی خس بخری

حیله می کرد دلم تا ز غمش سر ببرد

گفتم ای ابله اگر سر ببری سر نبری