جغد و بوم و جعلی گر ز چمن بگریزی

چون کدو بی خبری زین که گلویت بستم

بستم و می کشمت چون ز رسن بگریزی

بلبلان و همه مرغان خوش و شاد از چمنند

چون گرفتار منی حیله میندیش آن به

که شوی مرده و در خلق حسن بگریزی

تو که قاف نه ای گر چو که از جا بروی