جان مردان همه از جان تو بیزار شوند

که شوی مرده و در خلق حسن بگریزی

تو که قاف نه ای گر چو که از جا بروی

تو زر صاف نه ای گر ز شکن بگریزی

چون مخنث اگر از خوب ختن بگریزی

تو چو نقشی نرهی از کف نقاش مکوش

وثنی چون ز کف کلک و شمن بگریزی