لقب زرگر ما را همه قلاب کنی

باز جان صید کنی چنگل او درشکنی

تن شود کلب معلم تش بی ناب کنی

زرگر رنگ رخ ما چو دکانی گیرد

من که باشم که به درگاه تو صبح صادق

هست لرزان که مباداش که کذاب کنی

همه را نفی کنی بازدهی صد چندان