می رود مست هر سو یا تواش می دوانی

تا زلال تو دیدم قصه جان شنیدم

همچو جان ناپدیدم در تک بی نشانی

عاشق مشک خوش بو می کند صید آهو

ای شکر بنده تو زان شکرخنده تو

ای جهان زنده از تو غرقه زندگانی

روز شد های مستان بشنوید از گلستان