وز می پیر رهبان هر دمی دوستگانی

ما هم از بامدادان بیخود و مست و شادان

ای شه بامرادان مستمان می کشانی

با ظریفان و خوبان تا به شب پای کوبان

این قدح می شتابد تا شما را بیابد

در دل و جان بتابد از ره بی دهانی

ای که داری تو فهمی قبض کن قبض اعمی