طفل گویا گشت در گهواره ای

آفتابی کو به کوه طور تافت

پاره گشت و لعل شد هر پاره ای

تابشش بر چادر مریم رسید

هر کی او منکر شود خورشید را

کور اصلی را نباشد چاره ای

چون عصای عشق او بر دل بزد