تو مگر هم زان عصا آموختی

عشق را گفتم فروخوردی مرا

این مگر از اژدها آموختی

آن عصای موسی اژدرها بخورد

ای دل ار از غمزه اش خسته شدی

از لبش آخر دوا آموختی

شکر هشتی و شکایت می کنی