چو طوس سپهبد رسد پیش تو

ترا شد سر از جنگ جستن تهی

در بی نیازی به شمشیر جوی

به کشور بود شاه را آبروی

بسازد چو باید کم و بیش تو

گروگان که داری به بند گران

هم اندر زمان بارکن بر خران