تا گمان آید که بر تو ظلم رفت

ظن کژ را در دلش جا می کنی

هم تو اندر بیشه آتش می زنی

هم شکایت را تو پیدا می کنی

چون ضعیفان شور و شکوی می کنی

آفتابی ظلم بر تو کی کند

هر چه می خواهی ز بالامی کنی