نوش نوش مستیان بر عرش رفت

بر سر او ساقی استاده ای

زان هوس شد پای دل ها بسته ای

زان طرب شد پر جان بگشاده ای

تا گرو شد زهد را سجاده ای

شمس تبریزی سر این دولت است

در نهان او دولتی آماده ای