همی گفت صد مرد ترک و سوار

ز رستم غمی گشت و برتافت روی

ز کار پدر دل پراندیشه کرد

ز ترکان و از روزگار نبرد

ز خویشان شاهی چنین نامدار

همه نیک خواه و همه بی گناه

اگرشان فرستم به نزدیک شاه