گر به عرش و گر به مفرش می روی

ذوق جان ها می زند بر جان تو

مست و دست انداز و سرکش می روی

در پی تو می دود اقبال رو

آنک در سر داری از سودای یار

چه عجب گر تو مشوش می روی

شه صلاح الدین برآ زین شش جهت