آنگه فقیر بودی بس خرقه ها ربودی

هم سنبلش بسودی هم لاله زار گشتی

ای چشمش الله الله خود خفته می زدی ره

اکنون نعوذبالله چون پرخمار گشتی

پس وای بر فقیران چون ذوالفقار گشتی

هین بیخ مرگ برکن زیرا که نفخ صوری

گردن بزن خزان را چون نوبهار گشتی