خاموش و درکش این سر خوش خامشانه می خور

ما را تو کش ازیرا شهوار می کشانی

تا یار زنده باشد کوهی کنی تو سدش

چون در غمش بکشتی در غار می کشانی

زیرا که چون خموشی اسرار می کشانی