تبریز شمس دینی گر داردش امینی

از زیر هفت دریا در بقا ربودی

رفتی لطیف و خرم زان سو ز خشک و از نم

در عشق گشته محرم با شاهدی به سودی

با دیده یقینی در غیب وانمودی