چون جان و دل ببردی خود را تو درکشیدی

ای آنک جان ما را در گلشکر کشیدی

ما را چو سایه دیدی از پای درفتاده

جانا چو سرو سرکش از سایه سر کشیدی

چون سیل در کهستان ما سو به سو دوانه