رحمی بکن بر آن کش در شور و شر کشیدی

یک قوم را به حیلت بستی به بند زرین

یک قوم را به حجت اندر سفر کشیدی

آوه که شد فضولی در خون چند گولی

از چشم عاشقانت شب خواب شد رمیده

زیرا که بی دلان را وقت سحر کشیدی

ای عشق دل نداری تا که دلت بسوزد