روپوش برنتابد گر تاب روی این است

زین سان که تو نهادی قانون می فروشی

سرنای جان ها را در می دمی تو دم دم

نی را چه جرم باشد چون تو همی خروشی

پنهان نگردد این رو گر صد هزار پوشی

بر گرد شید گردی ای جان عشق ساده

یا نیک سرخ چشمی یا خود سیاه گوشی