وز جان جان جانش عشق آمدت سلامی

در عشق علم جهل است ناموس علم سهل است

نادان علم اهل است دانای علم عامی

از کوی بی نشانش زان سوی جهل و دانش

بر بام عشق بی تن دیدم چو ماه روشن

بر در بمانده ام من زان شیوه های بامی

گر مست و گر میم من نی از دف و نیم من