آن چهره چو آتش در زیر زلف دلکش

بر در بمانده ام من زان شیوه های بامی

گر مست و گر میم من نی از دف و نیم من

از شیوه ویم من مست شراب جامی

گردن ببسته جان خوش در حلقه های دامی

گوید غمت ز تیزی وقتی که خون تو ریزی

کای دل تو خود چه چیزی وی جان تو خود کدامی