تو اولین گهر را آخر همی رسانی

زان باد سبز گردیم زان باد زرد گردیم

گر برگ را بریزی از میوه کی ستانی

در نقش باغ پیش است در اصل میوه پیش است

خواهم که از تو گویم وز جز تو دست شویم

پنهان شوی و ما را در صف همی کشانی