ای رنج موم گردی گر برج آهنینی

بس احتراز کردم صبر دراز کردم

امروز ناز کردم با اصل نازنینی

امشب چو مه برآید داوود جان بیاید

شب بنده را بپرسد وز بی گهی نترسد

شب نیز مست گردد بی نقل و ساتکینی

ای ناله چند ناله افزونتری ز ژاله