فریاد رس به یاری ای اصل روشنایی

گفتا تو ناسپاسی تو مس ناشناسی

در شک و در قیاسی زین ها که می نمایی

گریان شدم به زاری گفتم که حکم داری

چون دید اشک بنده آغاز کرد خنده

شد شرق و غرب زنده زان لطف آشنایی

ای همرهان و یاران گریید همچو باران