آن راز را نهان کن چون رازدار مایی

گفتم چو چرخ گردان والله که بی قرارم

گفت ار چه بی قراری نی بی قرار مایی

شکرلبش بگفتم لب را گزید یعنی

ای بلبل سحرگه ما را بپرس گه گه

آخر تو هم غریبی هم از دیار مایی

تو مرغ آسمانی نی مرغ خاکدانی