عشقت به ما کشاند زیرا به ما تو شایی

بگذر ز خشک و از تر بازآ به خانه زوتر

از جمله باوفاتر آخر چه بی وفایی

لطفت به کس نماند قدر تو کس نداند

گر چشم رفت خوابش از عاشقی و تابش

بر ما بود جوابش ای جان مرتضایی

گر شاه شمس تبریز پنهان شود به استیز