گفتم که برنخیزم گفتا که برستیزم

بگشا دهان و اه کن گر مست آن شرابی

دوشم نگار دلبر می داد جام از زر

گفتا بکش تو دیگر گر مست نیم خوابی

هم بر سرت بریزم گر مستی و خرابی

چون ریخت بر من آن را دیدم فنا جهان را

عالم چو بحر جوشان من گشته مرغ آبی