احسنت آفرین چه منور اشارتی

بر سنگ کرده نقشی و آن نقش بند او است

هر لحظه سوی نقش ز آزر اشارتی

چون در گهر رسید اشارت گداخت او

بعد از گداز کرد گهر صد هزار جوش

چون می رسید از تف آذر اشارتی

جوشید و بحر گشت و جهان در جهان گرفت